Foto : papaverzaadjes meegenomen uit een braakliggend terrein aan het recyclagepark van Gent. Nu volop thuis er van genieten...
Het is einde Lente, aanvang Zomer... zonnewende ... vanaf nu worden de dagen alweer korter (dit voor de pessimisten) ...
Het leek een wisselvallige dag te gaan worden, maar uiteindelijk waren er toch nog vele zonnige opklaringen en de plensbui is pas om 18u30 of zo gevallen....
We begonnen om 11 uur met een kleine wijnproeverij in een beperkte familiekring. In de namiddag vanaf 14 uur was er alweer goed wat belangstelling voor de tuin (enkel bezoekers met een persoonlijke uitnodiging).
Als de tuin vorige week al mooi stond, dan was die nu alweer een stukje mooier, met de planten die nu pas in bloei komen, Monarda, Hosta, Acanthus, Phlox, Verbena, Lavatera, Geranium 'Rozanne' - vrouwen schijnen voor de mooie lichte blauwe kleur in zwijm te vallen - maar mooier nog en compacter en lang bloeiend tot stukje in de winter is de Geranium 'Rose Clair', m'n persoonlijke Geranium favoriet.
De kruipende Thijm kruipt en bloeit volop in een paarse gloed, aan de voet van ons 'Marianne' (een eenvoudig stenen meisjeshoofd op een hoge sokkel). De Tradescantia gaat de strijd aan met een grote Hosta - ze staan te dicht bijeen. Het ging altijd redelijk gelijk op, Maar om de twee planten niet onnodig te kwellen hebben we de ééndagsbloem verzet (ze zaait zichzelf trouwens ook goed uit naar betere oorden)
De vele Hydrangea's komen in bloei - elk op z'n eigen ritme, de ene al volop, de andere nog wat later - en vormen mooi compacte struiken nadat ze einde maart na de nachtvorst voor wel 2/3 of zelfs 3/4 waren ingekort met een verjongings-- en vormsnoei ... dit na een eenvoudig maar instructief filmpje van ene vlotte spreker Jurgen Smit op YouTube ... "gewoon doen, dat snoeien, ze komen altijd terug. Niet treuzelen als een scheve tak je dermate dagelijks ergert, gewoon afknippen en je niet meer ergeren" ... Dit gezegd zijnde kan je wel aanleren waar je best knipt, zodat de struik toch enigszins ook het komende jaar nog z'n mooie vorm behoudt.
Enkele Clematis worden nu volop groter en klimmen hoog in de klimrozen, zo bijvoorbeeld een mooie dubbele blauwe (maar net zo mooi als het A-merk...), de Polish Spirit, ... de ... en de ... Er waren wat vragen van bezoekers over Clematis en waarom die het bij hen niet goed wil doen. Er zijn vier regels te respecteren: De voet ver van de steunboom of -plant zetten, 75 cm, dus ook niet vlak langsheen een muur, de wortels moeten diep kunnen gaan zeker ook 75 cm en meer (dus zeker niet in een ondiepe pot zetten), dagelijks water in de aanloopmaanden, en veel organische mest (van zo goed als het A-merk) Dat de voet van de plant absoluut bedekt moet zijn (door potscherven of zo) is absoluut een fabeltje waar iedereen maar blijft op voortborduren...Oh ja, er zijn zeker mooie goed bloeiende Clematissen te vinden die aan één of meer van deze regels niet voldoen...de natuur is geen exacte wetenschap ..; je moet steeds zelf proberen wat een plant in jouw omgeving, grond, en standplaats in tuin doet. Van de doorgaans "in boekskes" aangegeven hoogtes gaat ie soms maar half zo hoog of wel dubbel zo hoog bij jou in de tuin. En tegenwoordig is het op internet knippen-plakken veel te makkelijk, en onwaarheden verspreiden zich zo snel als de pest (of Corona...)
Ook een ontdekking voor ons was de zogenaamde Zinnia ....zo had de marktkramer ons verteld, weet die véél ...als ie maar verkoopt. Maar thuisgekomen bleek die het zeer goed te doen in zeer warme en zonnige dagen. Dat klopte niet met Zinnia. We vonden toen dat het een Gazania was, ook bekend als Middaggoud, Gazania dus een zonaanbidster, ... en inderdaad deze gaat slechts geheel open vanaf de middag in de hete zon. Verder staat de Lavendel nu heel mooi. En weet je dat sommige mensen de geur niet lekker vinden ?
Onze voorkeur voor grondbedekkers gaat naar de gewone Geranium en Zenegroen (Ajuja reptans), deze laatste is al vroeg in het jaar - einde februari - met diep blauwe bloemen een welkome eerste bron van nectar na de winter. Beide vullen goed de lege ruimtes onder en tussen de planten en struiken, zijn makkelijk te verwijderen indien ze in de weg staan, en er komt haast niks geen onkruid meer door. Niet zo'n fan zijn we van Pachysandra, deze groeit te traag. Een interessante site om laagblijvende planten te vinden is "plants under a foot tall" ... soms mis te verstaan als "plants under your feet" en dus hebben ze de site maar "stepables.com" genoemd. Specialist in planten waar je nu en dan tot veel zelfs over kunt lopen als alternatief voor een graspad of zo. Want ja, waarom aanbid men daar het mos terwijl gras daar een schande is, terwijl het hier in Europa net andersom is...
Daarentegen zijn nu, bij aanvang zomer, vele planten al over hun hoogtepunt heen, Rosemarijn, Digitalis natuurlijk, Phlomis (die rijkelijk uiteen valt en met de grote bladeren te veel plaats inneemt), de (niet wilde) korenbloem, de rambler rozen 'Bobby James' en 'Kiftsgate', de forse klimmer Guirlande d'Amour, de (bijna) doornloze Sévérine Drouhin. Judaspenning (een eenling die uit het niets weer is opgedoken) staat in zaad - platte doorschijnende 'tasjes' ...
De Clematis 'Omoshiro' is al een tijdje weg (die bloeit best wel vroeg, zo net na de Alpina, ...), de Nigella ofte 'juffertje in 't groen' ... de papavers lopen op hun einde en staan mooi rechtop met grote goed-gevulde zaadbollen op lange soepele rubberen stengels te zwiepen in de lichte bries. De Allium is al een heel tijdje uitgebloeid en heeft nu grote decoratieve zaadbollen met vuurwerk-allures. Die staan hier middenin een grote partij hosta's met mooi groot blad en witte randen, en elke planten-leek denkt dat de hoog daarboven torende Allium 'Purple Sensation' de bloem is van de hosta, maar niet dus ...
Voor het komende weekend staan er al weer vele andere planten klaar om open te bloeien, de vele Agapanten - zeer mooi staalblauwe Afrikaanse lelie - her en der in de tuin gezet, de Persicaria komt al groot in blad en weldra komen dan de bloemen - altijd een feest voor de bijen. Hibiscus - tientallen zaailingen die we steeds weer verzameld en op een rijtje gezet hebben om er een haag van te vlechten - is altijd wat later in blad, en de bloemen nog veel later, het zijn na enkele jaren al serieuze struiken/bomen. De Herfstanemoon staat al zeer mooi in blad en de eerste bloemknoppen staan al klaar - iedereen denkt dat er 6 blaadjes aan de bloem zitten, en toch zijn het er maar 5, dus 2 lichtere, 2 donkerder en één, het vijfde blaadje, is namelijk half bleek en half donker (het is bijna niemand al opgevallen... tenzij ik hen er op wijs).
De herfstanemoon die zich in de forse druivelaar 'Blauwe Boskoop' genesteld heeft gaat goed mee omhoog en bereikt makkelijk de 3 meter hoogte tegen een warme zuidelijke muur. Enkele Hydrangea vertonen al mooie eerst fris geel-groene bloemen die dan naar wijnrood en andere nog naar blauw verkleuren, de zilver-blauwe distels komen opzetten en enkele andere hoogzomer planten, er is zelfs al een heel tijdje Oost-Indische kers te zien wat normaal heel wat later komt opzetten.
Ook de grassen komen nu flink opzetten. Het Japans vuurgras staat bij ons in een hoge brede-langwerpige plantenbak van eigen ontwerp en uitsluitend uit "upcycled" hout. De varens zijn nu ook al groot tot zelfs zeer groot, belangrijk om ze dus de juiste standplaats te geven vanaf het begin als ze nog klein zijn, want éénmaal groter zijn ze zeer lastig om uit te graven en nog te verzetten. Wat rondom de varen stond moet nu wijken. Daarom in het goed om rondom de varens de vroegbloeiende planten te zetten die einde zomer wegkwijnen. Wij hebben er dus de lente-bollen staan, sneeuwklokje, winter-akoniet, bosanemoon, boshyacint, blauwe druifjes, narcissen (paaslelies voor de Vlamingen), krokus en tulpen. ook staat er rondom de varens in de donkere vochtige plekken veel Luzula gras, dat je wel in toom moet houden want het migreert wat naar betere oorden. Wat teveel staan, tussen de zaailingen van Helleborus, doe ik weg. Ook einde lente zijn nu alle Helleborus geheel ingekort tot enkele centimeter boven de grond. Dat maakt dat er geen wit ongedierte gaat zitten op de rottende bloemstengels en de grote oudere bladeren, en het geeft licht en lucht aan de zaailingen die we, wanneer ze wat groter zijn, opgraven en in potten verder opkweken in de 'intensive care' afdeling van Rika.
Vele hoogzomer planten lukken (voorlopig) niet in deze tuin, stokroos heeft nog geen goede plek gevonden, de Echinacea is lastig, Lupine heeft enkele jaren goed gestaan maar is nu niet meer goed te houden, ... ze verdwijnen steeds maar weer, maar we blijven het proberen ... ooit lukt het wel eens.
Verder werken we aan de Helenium met de zwierige goud-rode rokjes - om één of andere reden kwijtgespeeld - stond nochtans zeer weelderig naast de Verbena maar op die plek zijn beide plots weg, en dan Reseda die we proberen op te kweken vanuit een stek aan het Rode Kruis gebouw in Mechelen ...
Een bezoeker maakte me attent op een blijkbaar zeer goede planten-herkenner-App : " i Naturalist " ... we hebben deze getest op een aantal moeilijke gevallen en hij is er telkens pal op of toch zeer dicht in de buurt. We probeerden op "Moederkruid" waarvan iedereen te snel denkt dat het een Kamille-soort is. Maar de geur verraad dat het een aparte plant is. En de App had het juist want aan de bloem alleen zie je het niet, het blad is verschillend van Kamille... dus een pluim voor deze App.
Andere planten waren ook correct, het wordt alleen erg moeilijk voor de App als er niet echt bloemen in staan. De Spirea had ie juist, maar wist niet direct welke soort, dus gaf die als aanwijzing een tiental mogelijke varianten. De App laat je toe om te bevestigen - als je de plant zelf kent - dat de getoonde oplossing juist is - of niet - en zo wordt de App met de feedback van de wereldwijde gebruikers-community steeds "slimmer" ...