Voor de gelegenheid had de weerman het voorspelde onweer verplaatst naar naburige steden en gemeenten. Boven Mortsel was het een heerlijk weertje, niet te heet, heerlijk warm, en de planten stonden in vol ornaat te pronken.

 

Daarbij de zachte stemmen en de leuke pianomuziek van het SATB quartet Voqu'Art onder leiding van Johan De Lombaert aan het klavier.

 

De vele bezoekers konden hun geluk niet op - de geur van de vele rozen, de ogen verblind door al dat moois dat de natuur ons geeft (met de hulp van ons, twee toegewijde tuiniers, natuurlijk, anders wordt het een wildernis.

 

Mensen vroegen ons of we er elke zaterdag "werk mee hadden"... met onderhoud.  Heuh pardon?

Zo'n tuin van 1400 m2 vergt wel quasi 7/7 en 24/24 onderhoud met twee personen. In elk seizoen!

Zodat je alles toch een beetje de baas blijft.

 

Vele bezoekers hebben leuke vragen gesteld, en hebben realistische antwoorden "uit de praktijk" bekomen.

Zo leer je bv. ook dat heermoes (Equisetum) - de door velen zo gevreesde plant die niet in de tuin past - eigenlijk de beste plant is die je kunt wensen met tal van toepassingen voor de mens.

 

 

Bezoekers die in het bos genoten van de luwte en de frisse geur van de Pinus nigra nigra, ontdekten dan ook de egel-wegel bewonderen: de open verbinding tussen aanpalende tuinen, door net boven de grond openingen te maken, en in de tuin ruimte en gelegenheid te geven om lekkers te ontdekken in het kreupelhout en te overnachten in enkele speciaal daarvoor aangelegde egel-hutten. Bijvoorbeeld onder oude dakpannen, tussen en onder houtstapels, en onder takken snoeihout die gewoon liggen te vergaan.

 

Bezoekers kregen ook de zeer interessante tip over hoe je best aan een welriekende roos kunt ruiken. Die tip geef ik je mee als je op bezoek komt. Je ruikt de roos dan veel intenser. Ook leer ik je het verband tussen de geur van verschillende kleuren van rozen.

 

Kortom, allemaal vonden ze het bezoek meer dan waard. Ook gewoon zonder de muziek valt er zoveel te vertellen over een tuin die een eerste maal in 1956 werd aangelegd, voor fruit een groeten, en die sedert 1987 stelselmatig opnieuw werd aangelegd, de moderne trends volgend wat tuinarchitectuur betreft.

 

Het is een geheel natuurlijk uitziende tuin waar alle aandacht gaat naar planten, wat ze nodig hebben, wat ze kunnen verdragen, zodat ze zich goed voelen in een "open park"-stijl tuin, met fijnere accenten en vloeiende lijnen in de paden, gazon, en terrassen met zowel zon als koele schaduw. Dus absoluut geen saaie rechthoek met enkel beton en architecturale hoogstandjes.